best

bara svona til að hafa það á hreinu!

krakkar eru æði, og við vitum það öll
samt er eins og maður geti ekki hætt að tala um það þegar eitthvað sniðugt gerist

þessi yngsti sem ég á (ok tæknilega séð þá á bróðir minn hann...), hann er allgjör pjakkur:

• 3ggja og hálfs
  
• ljóshærður
  
• brúneygður!!!
  
• alltaf í slag við 3 vini sína í leikskólanum og saman mynda þeir skaðræðis gengi í leikskólanum
  
• klæðist venjulega 5 - 6 flíkum með einhvers konar spiderman myndum (nærbol, nærbuxum, sokkum, bol, peysu, osfrv.)
  
• finnst skemmtilegast að láta Megaman, Bósa ljósár, Spiderman og fleiri kalla slást
  
• er mikill fegurðarunnandi og alls ekki hrifinn af feitum!
  
• bleikur er allt annað mál...

hann hefur ekki verið alveg jafn mikill Dagbjartaraðdáandi og hin 3, sér aðallega mömmu sína, pabba sinn og stóru systur sína, Önnu 3, sem elskar allt bleikt

eeeeeen:

fékk að gista hjá mér á laugardaginn
í fyrsta sinn
leika sér með þau fáu leikföng sem ég tók með mér frá m&p (maður verður nú að hafa eitthvað þegar smáfólkið lítur við)
það voru:

• 5 lukkutröll
  
• 3 tuskumýslur
  
• 1 bleikur baby pony-hestur
  
• 1 blár baby pony-sæhestur
  
• 1 árgangur af Andrésblöðum
  

auk þess hafði hann tekið með sér að heiman:

• Megaman
  
• Spiderman
  
• Vonda kallinn (grænn ljótur kall með 22 augu út um allt)
  

þetta er nú ekki mikið á nútíma mælikvarða, en eins og við vitum öll er það ýmindunaraflið sem skiptir höfuðmáli:

fyrst lék hann músamömmu
svo valdi hann tröllastrák með beikt hár ("heldurðu að þú verðir einhvern tíman með bleikt hár?" - "Nei!") og ég fékk að leika hina tvo
þá sá hann fallegasta leikfangið á svæðinu, litla bleika baby pony-hestinn. hún fékk að heita Dúlla
og eftir örskamma stund var Dúllan búin að stinga tröllastrákana af yfir á aðra plánetu þar sem hún lamdi vonda kallinn í klessu eins og ekkert væri sjálfsagðara!
með þessu var auðvitað hlaupið út um allt með öskrum og látum, hoppað í sófanum og farið nokkra kollhnýsa!

"jæja, eigum við að lesa?"
"já!"
úr fötunum, í náttfötin, burstaði tennurnar og upp í rúm á 10 mínútum, og ekkert múður.
svo svaf hann eins og... ljón?... ég fékk allavega minn skammt af hnefum í andlitið... en hann rumskaði ekki í 12 tíma!
draumur í dós

skilaði honum svo heim um hádegið á sunnudeginum, eftir stutta en hressandi ferð í sund
og svo, um kvöldið, í sunnudagsmatnum hjá m&p, fékk ég að heyra eftirfarandi:

"Dagbjört, þú ert best"

:D

ekkert líf næstu 8 vikurnar

Kæru vinir!

Hér með er orðið ljóst að ég mun ekki eiga neitt líf næstu 8 vikurnar og engan hitta utan skóla, vinnu og hljómsveitar.
Á dagskránni er:

• að setja upp 2. sýningu nemendaóperunnar á þessum vetri, en þar fer ég með hlutverk Meg Peg í Falstaff eftir Verdi. Sýningin sjálf verður samsett úr 4 óperum.
  Frumsýnd í byrjun mars.
  
• 8. stig í hljómfræði 1. mars - scary og mjög mikilvægt
  
• annað söngskólapuð vegna 8. stigs prófs og tónleika í maí
  
• 8 vikna Pilates námskeið til að koma mér í gang aftur hreyfingarlega
  
• vinna vinna og vinna
  
• 3 lög sem hljómsveitin Mín/Mien þarf að klára ASAP!!!
  

Svo sko, þið skiljið vonandi ef ég hef ekki samband. Þeir sem láta það fara í taugarnar á sér... því miður, svona er ég bara vond vinkona. Þetta er einfaldlega það sem maður þarf að leggja á sig til að vera í fullu námi án lána og getað borðað og reyna að brjótast inní hinn harða heim atvinnutónlistar...

Um leið og þessari törn er svo lokið ætla ég svo að stinga af til storesös í Norge yfir alla páskana, og skella mér á skíði með guttunum mínum, sem ég hef ekki séð í þá hálft ár

svo:
við sjáumst eftir páska :)

*knús og kossar*

:Dagbjört klikkhaus

p.s. blogga samt kannski stundum til að láta vita af mér... :D

2005

Gleðilegt ár öllsömul og takk fyrir öll þessi gömlu og góðu!

Satt best að segja kveið ég þessu ári alveg ógurlega fyrir viku síðan.
Árið sem langtímaplanið mitt rann út
þvílík martröð
hefði allt eins getað bara lokað augunum 15. maí 2005 og ekki opnað þau aftur.
vissi ekkert hvað ég átti að gera við mig.

alveg ómeðvitað,
fór ég þá að velta þessu öllu saman fyrir mér.

og viti menn!!!

hér er komið gróft langtímaplan sem getur enst mér næstu 5 - 6 árin!!!

1. verð á Íslandi amk. til haustsins 2007 og gef þar með íslenskum karlmönnum séns í 2 og 1/2 ár í viðbót!


2. ef enn einhleyp haustið 2007 (og þá þrítug eins og pabbi benti mér á!) þá fer ég í Sibeliusarakademíuna (æðsti tónlistarháskóli Norðurlanda, staðsettur í Helsinki) að læra tónsmíðar


3. ef ekki einhleyp, þá neyðist ég víst til að aðlaga plönin að annarri manneskju, en þá gæti ég líka hugsað mér að fara til Austur Evrópu, t.d. Tékklands.


4. fram að þessu mun ég:
   
   • klára gamla planið, sem felst í að taka 8. stig í vor
   
   
   • halda áfram að semja eins og ég fái borgað fyrir það
   
   
   • halda áfram með hljómsveitina Mín
   
   
   • flytja í Grænuhlíðina
   
   
   • læra meira í pródúseringu
   
   
   • verða betri á píanó
   
   
   • kaupa rafmagnspíanó
   
   
   • skipta um vinnu (hvenær sem það nú gerist...)
   
   
   • læra á bongótrommur
   
   
   • taka burtfararpróf sem samsvarar B.A. gráðu í tónlist
   
   
   • koma í veg fyrir að m&p deyji úr barnaleysi þar til annað hvort storesös eða storebror klára sínar gráður og drattast heim!
   
   
   
   

svo, framtíðin er spennandi, ævintýraleg og full af fjöri!

knús og kossar

:Dagbjört, version 2005

Cars and boys

Flestir sem þekkja mig að einhverju leyti ættu að vita að ég dæmi ekki karlmenn eftir bílum. Gæti varla verið meira sama um hvernig bíl einhver gaur á, eða hvort hann á bíl yfirleitt, enda á ég minn eiginn súper-kúl bíl (og ég á hann ALVEG skuldlausan).
Njet, pottþétt ekki bíla-hag, eða hvaþþær nú kallast.

Eeeeeeeeeeeeeeeeen
það er samt eitt við bíla sem ég nota samt til að dæma menn voða harkalega
sérstaklega þessa dagana
hvernig þeir eru skafnir
veit þetta hljómar eins og meyjustælar dauðans, en:
það er einfaldlega hættulegt að sópa ekki af þakinu!
af hverju?
við sem lendum í því að keyra á eftir þessum letihrúgum gætum fengið snjóköggul í framrúðuna.
og ef ekki er sópað af húddinu, þá getur ökumaðurinn sjálfur blindast og lagt sjálfan sig og aðra í hættu.

svo: lið sem bara klórar gægjugat og keyrir af stað er þar með að merkja sig sem lata, óskynsama, eigingjarna etc.

að maður tali nú ekki um hvað karlmenn sem aumingjast í kulda eru innilega ósexý


og hananú

:Dagbjört sköfudís

Jólahugvekjan

Ég hef nokkrum sinnum verið spurð að því hvort ég haldi nokkuð jól, fyrst ég trúi ekki á guð. Þess vegna langar mig til að útskýra örlítið, um hvað jólin snúast:

Jólin snúast ekki um fæðingu frelsarans. Við vitum öll að Jesús Kristur (sem mér þykir reyndar voða vænt um) fæddist alls ekki 25. des. Það var Konstantín eða hvaðannúhét Rómarkeisari sem bjó til hina kaþólsku kirkju einhvern tíman um 300 eftir Krist, sem þurfti að sætta heiðingjana við nýja siði. Þeir dýrkuðu sólina og hvíldust því á sunnudögum, og héldu sína helstu hátíð þegar sól fór aftur að hækka á lofti. Svo Konstantíneðahvaðannúhét sagði "ok, við verðum kristin og trúum á einn guð föður almáttugan, og þið megið halda hvíldardaginn á sunnudögum og hafa aðalhátíð um vetrarsólstöður". Svo einfalt var það. Alveg eins og þegar Þorgeir ljósvetningagoði kom undan feldinum og sagði "ok, við verðum kristin en megum blóta í laumi og éta hesta". ( Og ekki gleyma að víkingarnir okkar héldu að sjálfsögðu líka jól, eða jólablót.)

Þetta skiptir auðvitað engu máli í dag. Kristnir mega alveg endilega halda uppá fæðingu Jesú á þessum degi. Þetta er bara til að sýna fram á að þeir eiga alls ekki einir þessa hátíð.

Jólin eru hátíð ljóssins. Þau koma okkur í gegnum þetta hræðilega svarta skammdegi sem hefði annars fyrir löngu gert út af við íslensku þjóðina. Við lýsum um skammdegið og fögnum því þegar lengsta nóttin er liðin að daginn fer aftur að lengja.

Jólin eru hátíð fjölskyldunnar. Þau snúast um að hlúa að þeim sem okkur þykir vænt um, minna þau á að þau eiga okkur að. Þau snúast um félagsskapinn og kærleikann. Ef við viljum ausa gjöfum yfir þá sem okkur þykir vænt um, þá megum við það líka, en það er samt nærveran sem skiptir mestu máli. Enginn ætti nokkurn tímann að fá að vera einn á jólunum.

Bróðir minn stríddi mér aldrei á jólunum. Það er jólaandinn. Andi friðar, umburðarlyndis og kærleika. Allir sem hafa fundið hann vita um hvað ég er að tala, og þeir vita líka að hann á alltaf við, hvort sem fólk trúir á Jesú, bara guð, Frey, einhvern annan eða alls engan.

Eitt enn: það er ekki mjög kristilegt að vera eigingjarn á jólin og ætla að banna trúlausum að halda jól. Jesús kenndi umburðarlyndi, fyrirgefningu og frið. Við skulum öll sömul halda áfram að breiða út þann boðskap með því að breyta eftir honum sjálf.

Gleðileg jól öll sömul! Knús og kossar til ykkar allra!

Dagbjört jóladís

Mín í 7 laga úrslit í jólalagakeppni rásar 2

Elsku besta yndislega rás2!
vagga íslenskrar tónlistarmenningar!
valdi
Fjólublágrámann
í 7 laga úrslit
jólalagakeppni
sinnar

það er hægt að kjósa um lögin hér

Fjólublágráminn er að sjálfsögðu nýji jóladúettinn með hljómsveitinni "Mín" sem ég og Erna Mín sömdum og sungum og útsettum og allt.

knús og kossar

:Dagbjört tónskáld

tónlistarfólk í desember

það er auðvitað bara klikkun
ég er ekki nema lítill ómerkilegur söngnemi, en engu að síður er söngdagskráin mín svona næstu rúmu vikuna:

• Föstudagur 10. des, kl. 20:00
  Frumsýning nemendaóperunnar á Prakkaranum eftir Ravel þar sem ég syng hlutverk íkornans með fögru augun


• Föstudagur 10. des, eftir kl. 23
  gestasöngvari hjá hljómsveitinni Hrauni, sem treður upp á Café Rósenberg, með fjöruga jóladagskrá.
  


• Laugardagur 11. des
  frí (og laufabrauð)


• Sunnudagur 12. des kl. 20:00
  2. sýning á Prakkaranum - íkorninn verður á sínum stað


• Mánudagur 13. des
  Prakkarinn fer á flakk um grunnskóla borgarinnar - 2 sýningar (minnir mig)


• Þriðjudagur 14. des
  Tvær skólasýningar í viðbót á Prakkaranum


• Miðvikudagur 15. des
  Enn ein skólasýningin


• Fimmtudagur 16. des
  Jólatónleikar Söngskólans. Þar flytur hjómsveitin Mín nýtt íslenskt jólalag eftir okkur sjálfar. Svo er ég líka í nýjum oktett sem ætlar að syngja 2 hress jólalög þetta kvöld.


• Föstudagur 17. des
  Oktetinn, eða að minnsta kosti helmingur hans, treður upp í jólaveislu sviðstjóra Landspítalans


• Laugardagur 18. des (kl. 15 eða 16 eða 17)
  Óperukórinn heldur jólatónleika sína - Dagamun í desember
  

og þá
loksins þá
get ég farið að týna upp brotin af mínu none-existant lífi
ef það verður hægt

hæ hó!
vinir mínir!
eruð þið þarna einhvers staðar?
muniði eftir mér?
partý hjá mér á gamlárs, allavega, og þið megið öll koma með ykkar hyski og jólasveina!

Biblían

fékk að krota í biblíuna hjá m&p í gærkvöldi.
þar er óvenju mikið af titlum sem virðast höfða til mín, þó mér finnist algjör óþarfi að auglýsa gamlar bækur þar líka (bara af því að þær eru gefnar út í kilju núna, s.s. LoveStar)

á óskalistanum eru sumsé eftirfarandi:

Gerður Kristný (langar mest í hana)
Birna Anna (uppá fjörið)
Auður Jónsdóttir (akkuru ekki bara að skella sér á súperbókmenntirnar?)

hætti við Einar Má, því m tjáði mér að hún fengi "arfaslæma dóma"
langar samt pínu til að lesa um únglíngsár Óla sem stal matchboxbíl og ruglaði öllum skónum... (eða var það Emil?)

annars
*snökt*
verð ég á Íslandi um áramótin
*snöktsnökt*
og millijólaognýárs
*snöktsnöktsnökt*
svo ég kem til með að koma í veg fyrir ótímabært andlát úr leiðindum og söknuði (til storesös og pjakkanna) með því að mæta í vinnuna mína alla daga...

svefnvana

sko
veit ég á
eitthvað það besta líf sem hugsast getur
en ég á líka
eina fíkn
sem getur gert það að verkum
að ég hætti að sinna lífinu mínu
legg það á hilluna
og hætti að vera til

hætti líka að blogga
að sjálfsögðu

jamm,
ég féll um daginn
bara varð að hafa eitthvað að lesa í fluginu til New York
byrjaði voða saklaust
ein lítil 300 bls bók (hp 1)
svo önnur aðeins lengri (hp 2)
og önnur aðeins lengri (hp 3)
og allt í einu var ég dottin í 800 blaðsíðna doðranta! (hp 4 & 5)

gat ekki með nokkru móti fengið mig til að fara að sofa á kvöldin
gat ekki unnið meira en svo að fólk héldi ekki að ég væri dauð
var ekki mikið að hafa fyrir því að gefa sjálfri mér að borða
hvað þá hreyfa mig
vildi helst ekki hitta fólk heldur, en hjá því var reyndar ekki komist að þessu sinni
sem betur fer

og nú er ég búin með síðasta doðrantinn
sem betur fer

ÞVÍ ÞAÐ ER:

frumsýning hjá nemendaóperunni 10. des, á hinni frábæru óperu Prakkaranum eftir Ravel. sýningar í Ými, Skógarhlíð. Mjög skemmtileg uppfærsla, mikið dansað og alls konar fjör.

flutningur á Mozart Requiem næsta laugardagskvöld/sunnudagsmorgun, um miðnætti, í Langholtskirkju. Óperukórinn og félagar úr Sinfó. Flottasta klassíska verk sem samið hefur verið. verkið sem ég ætla að deyja við.

jamm, það er allt á skrilljón

mun ekki leyfa mér að lesa aftur fyrr en eftir 25 daga, nánar tiltekið að kvöldi hins 24. des, þegar ég skríð uppí rúm með glænýja jólabók.

en hvort á ég að panta Gerði Kristnýju eða Birnu Önnu eða Einar Má?

"já en svo vilja þær bara einhverja aumingja"

sko
kæru vinir
þetta er pínu misskilningur
en samt bara pínu

það er ekki rétt að allar konur vilji stráka sem koma ílla fram við þær.

hins vegar
(ath. það sem er hér að neðan byggist á minni reynslu af þeim fjölmörgu ungu konum sem ég þekki)
eiga mjög margar ungar konur það til
að taka út svona tímabil
þar sem þær vilja bara það sem þær kalla "vonda stráka" og á að vera eitthvað voða frelsandi eða kúl eða eitthvað
en ef þeir meiða þær
og kannski trekk í trekk
nokkrir
fá þær á endanum nóg
fullorðnast
og fatta að "góðu strákarnir" (vá hvílík einföldun, því þeir eru auðvitað margbrotnir, þessi yndi) tóku sig til og breyttust í alvöru karlmenn, á meðan hinir (þeir "vondu") eru ennþá fastir í einhverri 17 ára lúppu og eru bara frekar sorrý


og eins og allir vita þá er ég ennþá einhleyp vegna þess að ég miða karlmenn við mesta góða strák allra tíma, sjálfan Jónatan Ljónshjarta.

(jájá, ég veit, ég veit. hann er ekki til. yrði líka bara alveg himinlifandi með einhvern á við pabba)

Hurðaskellir - húrra!

í áframhaldi af umræðu okkar frænkanna um Kertasnigil, rifjaði ég upp hver var uppáhalds jólasveinninn minn í æsku

Stúfur var jú alltaf voða sætur
Gluggagægir beinlínis scary
flestir hinna vildu bara ræna sér einhverjum mat...

en Hurðaskellir! hann var annað og meira en aðrir jólasveinar
í mínum augum var hann táknrænn - lífsgleðin og kætin holdi klædd
hann nefnilega skellti hurðum, og það var sko bannað á mínu heimili!
ég skildi aldrei af hverju, því ég skellti aldrei hurðum í viljandi óþekkt eða reiði.
var bara að sprella og leika mér í einhverjum loftköstum og hurðirnar áttu það til að þurfa að lokast með miklum hraða.

það að banna hurðaskelli er eins og að banna börnum að hafa hátt sem er eins og að banna börnum að leika sér sem er eins og að banna börnum að vera börn sem er auðvitað ekkert annað en glæpur gegn mannkyninu með það eina markmið að útrýma gleði og kátínu æskunnar.

en Hurðaskellir! hann lét sko ekki bæla úr sér kætina, þrátt fyrir að vera reglulega flengdur með vendi!
hann kunni að lifa lífinu lifandi!
hann skellti hurðum!

húrra fyrir Hurðaskelli!

Kertasnigill og tannfræðingar

Bróðurdóttir mín er mikil gersemi.
Í gær hringdi hún til að tilkynna að hún hefði misst tönn, og ræddum við í kjölfarið um alla heima og geima.
meðal annars tjáði hún mér að uppáhaldsjólasveinninn sinn væri Kertasnigill. blessað barnið hafði ekki hugmynd um tilvist sagnarinnar "að sníkja", svo hvernig í ósköpunum átti hún að heyra þetta skemmtilega jólasveinanafn?

hún tilkynnti mér líka hvað hún ætlar að verða þegar hún er orðin stór:
"Listakona og tannfræðingur!"
(eins og Lísa, fjölskyldutannfræðingurinn okkar, sem skoðar reglulega í henni tennurnar, og er greinilega frábær við krakkana)
frænkan svaraði þá:
"þegar ég var 5, þá ætlaði ég að verða söngkona"
þetta var vinsælt svar:
"Þú ERT söngkona!"
...reyndar enn að læra það, en... alltaf gott að heyra að svona 5ára draumar geti ræst.
lýst heldur ekki ílla á samsetninguna.
eitt skapandi og eitt praktískt.
eins og hjá frænkunni ;)

:D

Reykjavíkurlistinn - Im Memoriam

fallegi draumurinn sem ég hjálpaði til við að gera að veruleika fyrir 10 árum er núna um það bil að deyja.
og ég -skæl- fékk aldrei að kjósa hann
fyrir 10 árum var ég ekki orðin 18
fyrir 6 árum voru m&p búin að flytja mig í höllina í Kóp
fyrir 2 árum bjó ég í Quebec
og núna
þegar ég er loksins loksins loksins flutt aftur í mína ástkæru heimaborg
þá er þetta allt saman búið

kannski pínu sjálfselska að ætlast til að þau biðu eftir mér.

snökt

vil samt taka það fram að ég hef ekkert sérstakt á móti tilvonandi borgarstýru.
hef bara aldrei tekið neitt sérstaklega eftir henni á jákvæðan né neikvæðan hátt. og það er einmitt vandamálið. sé ekki að hún hafi nógu mikil pólitískan sjarma til að leiða listann til sigurs eftir 2 ár.
og svo er aftur spurning hvort að það sé nokkrum lista hollt að sitja of lengi við völd.
nokkurs staðar.

væri t.d. alveg til í að grafa Miklubrautina. getur varla verið mikið dýrara en öll þessi jarðgöng úti á landi, en myndi þjóna miklu fleirum.
finnst líka allt í lagi að rífa nokkur ljót fúnkishús frá 1960ogeitthvað til að gera almennileg gatnamót.
einhver var að hvísla því að mér að frú tilvonandi sé með forneskjulegar hugmyndir um samgöngumál. vona að það sé bara slúður.

hmmmm
spurning hvort að Sjálfstæðisflokksmeirihluti í myndi loka Söngskólanum...
ííííííííííííík

en með Villa Þvill og Steinu Val að berjast um stólinn næst...
er þá ekki bara spurning um eitthvað nýtt og ferskt framboð með sterkan leiðtoga og framsæknar hugmyndir?

samt...
muniði hvernig þetta var B.S. (Before Solla)?
engir leikskólar, nema fyrir einstæðar mæður, og þá bara hálfan daginn
brrrrrrrrrrr
skólinn var hálfan daginn, þ.a.l. stundum eftir hádegi - oj

allir peningarnir fóru í að reisa fokdýr minnismerki um Dabba - minnir mig...
man bara hvað borgin var eitthvað litlaus og óspennandi þá
og núna er þetta einhver flottasta borg í heimi, þrátt fyrir smæðina. og enn á uppleið þrátt fyrir umferðarhnúta.

lengi lifi mín ástkæra Reykjavík

New York

...var ÆÐI!

Óperukórinn

er stórkostlegur

Carnegie Hall

magnaður salur

Garðar

frábær stjórnandi

og New York New York New York!
hefði getað verið þar viku í viðbót, og samt ekki náð að gera allt sem mér fannst algjört möst. finnst hálf asnó að vera bara komin heim...

og
ég

er lúin

svo
meira seinna

*knús og kossar*

farin til New York

sjáumst eftir rúma viku!

knús og kossar

:Dagbjört dís

þögn

var ekki ætlunin
að vera svona þögul
þessa dagana

er reyndar að rifna úr spenningi
4 dagar í New York
Metropolitan
La Traviata
Carnegie Hall

osfrv.

það er bara
allt á fullu
þessa síðustu daga

allt þarf að vera klárt
allt utanað
öll föt hrein
(þrátt fyrir bilaða þvottavél í 3 skiptið á árinu...)
hárið nýklippt
öllu skilað af mér í vinnunni

kem heim á kvöldin
dauð
uppgefin
eins og núna

*geisp*

og svo er ég að reyna að losna við skrímsli...

eilíf fortíð

hafiði lesið fyrstu Narníubókina, Ljónið, nornin og skápurinn, eftir C.S. Lewis, þar sem nornin réði og eilífur vetur ríkti í Narníu?
Ég held að eitthvað skyldfólk hennar hljóti að hafa náð völdum á Íslandi :(
Þetta skyldfólk vill hneppa Ísland í eilífa fortíð.

ekki nóg með að það vilji virkja Skagafjörð, einhvern fegursta stað á jarðríki, nú er líka farið að tala um álver í Eyjafirði!!! Á nú að stinga augun úr fjallkonunni OG skera af henni nefið?

mér líður eins og ég sé föst í einhverju hræðilegu ævintýri, þar sem verið er að leggja hræðileg álög á ökkur öll, og allt landið.
það versta er, að þar sem ævintýrið er að hefjast, þá á landið ábyggilega eftir að vera í álögum í a.m.k. 100 ár áður en góðu vættirnar mæta á svæðið og frelsa það sem þá verða afkomendur okkar. hvort sem það verður ljón eða lítil stúlka (eða geimvera)

en við og börnin okkar og börnin þeirra munum héðan í frá og alla okkar ævi vera hneppt í þessi álög, dæmd til að búa í landi eilífrar fortíðar.

Ísland, ég græt örlög þín!

hungur í glugga

svo virðist sem ég sé farin að finna fyrir alveg nýrri tegund af hungri.
hungri eftir upplýsingum, fróðleik og innsýn inní heiminn og fólkið alls staðar og á öllum tíma fyrir utan... og þar er stóri punkturinn:
fyrir utan það sem er ýtt að mér
gæti ekki verið meira sama um hjónaband Britneyjar
vil ekki vita um nýjustu viðskiptahugmynd Madonnu
osfrv.

allt í einu vil ég vita það sem mér er ekki sagt í 4 miðlum á dag, það sem ég þarf að hafa fyrir því að komast að
allt í einu vil ég horfa á sjónvarpsþætti sem eru ekki framleiddir í BNA (nema þá framsýnt fólk eins og Joss Whedon hafi framleitt þá)
ég vil heyra fréttirnar sem okkur eru ekki sagðar
nema í speglinum, sem er besti útvarpsþáttur á Íslandi, sendur út á Gufunni, rás 1, FM 93,5 alla virka daga eftir 6 fréttir (ca. 18:30)
það er ástæða fyrir því að okkur eru ekki sagðir allir hlutir
það eru aðrir sem ákveða hvaða tónlist við hlustum á, hvaða sjónvarpþætti við horfum á og hvaða fréttir við heyrum.
þetta hefur ekki alltaf verið svona, en virðist vera að aukast. áhrif að vestan?

til að halda upplýsingunni, þarf kona því, þessa dagana, að hafa fyrir því að leita uppi sannleikann sem varla er sagður nema í undirmálsgrein ef þá það. en hönnuðunum sé lof fyrir internetið, sem ber í sér að geta losað okkur undan oki fjölmiðlarisanna, hvort sem er í tengslum við upplýsingu eða afþreyingu.

og rúv sé lof fyrir spegilinn sem opnar konu sífellt nýja glugga að framandi samfélögum og furðulegum hugsunarhætti okkar sjálfra

hitt er annað mál að það er engann veginn hægt að segja til um hversu langan tíma mun taka að seðja þetta nýja hungur

p.s.

þetta væri auðvitað bara einn af mörgum hlutum sem ég myndi breyta ef ég væri almáttug í einn dag :D

ef ég væri almáttug í einn dag

þá myndi ég veifa töfrasprotanum mínum svo allir í heiminum litu út nákvæmlega eins og þeir vilja líta út.
væri það ekki æðisleg?
þá gætum við bara hætt öllu þessu bölvaða útlitskjaftæði og fordómum og snúið okkur að því sem býr innra með fólki.

eða kannski að allir í heiminum litu eins vel út og þeir mögulega geta miðað við eigin gen, þ.e. væru í optimal formi og alles... kannski ekki alveg sanngjarnt samt, og myndi ekki virka í heiminum eins og hann er í dag, því miður, því það væri auðvitað miklu eðlilegra...

en ef allir mættu líta út nákvæmlega eins og þeir vilja, hverju myndir þú breyta?

persónulega myndi ég breyta... vá hvað ég vildi óska að ég væri nógu töff til að geta sagt engu, but hey! I'm a woman after all!
væri nebblilega til í að vera með kroppinn minn frá því í maí '98, þegar ég gat sett ennið oní hné án þess að finna fyrir því...

en sko, það er ekki málið, heldur:

hvernig ætli heimurinn væri, ef útlit væri bara ekkert issue?

mmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm